Toptalent kan zijn stempel niet drukken

15 jan 2021
2 Reacties
5 Gemiddelde waardering
400 Bekijken

Geplaats op:
Aanpassingen:
6 ( Bekijk alle aanpassingen)
Reacties:
2
Gemiddelde waardering:
5 (1 rating)
Bekijken:
400 keer bekeken
Categorieën:
Analyses
Kappen, draaien, kappen, vastlopen, repeat - Heissenberrug


Door: Heruone



Op vrijdag 23 juni 2017 tekent de op dat moment 18 jarige Mauro Junior zijn eerste contract bij PSV. Na een aantal stages, intensief scoutingswerk en o.a. interesse van Liverpool is de Braziliaan eindelijk te bewonderen in Eindhoven. De verwachtingen zijn vanaf het begin gelijk hoog en dat is niet voor niets. In de zomer wordt Mauro Junior uitgeroepen tot beste aanvaller van de Otten cup, waarna de verfijnde dribbelaar direct bij Jong PSV aansluit.

Nog geen twee maanden later maakt hij met één goal succesvol zijn debuut in het eerste, gaat hij in de winter mee op trainingskamp naar de VS en lijkt hij na de winterstop zelfs steeds nadrukkelijker aanspraak te maken op een basisplek ten koste van o.a. Bart Ramselaar en Gaston Pereiro. Het vleugje 'joga bonita' blijft echter daartoe beperkt. Een verhuurperiode bij Heracles en een onder van Bommel verloren jaar later, lijkt dat vleugje 'joga bonita' nog steeds zoek. Een analyse aan de hand van de wedstrijd tegen Sparta waarom Mauro Junior nog steeds niet zijn stempel in Eindhoven heeft weten te drukken.

"Kappen, draaien, kappen, vastlopen, repeat". Het zijn de woorden van forumlid Heissenberrug die de performance van Mauro Junior tegen Sparta karakteriseren. 11 keer balverlies, veruit het meest van alle spelers op het veld, hetgeen wat je van een technisch verfijnde speler als Mauro niet zou verwachten. Wat allereerst opvalt als we hem onder de loep nemen, is dat de oorzaak van het balverlies vaak niet ten grondslag ligt aan een gebrek aan (functionele) techniek. Met regelmaat zie je, neem als voorbeeld Lozano, dat spelers die technisch in principe gewoon goed in elkaar zitten toch net niet die extra techniek bezitten om in de echt kleinere ruimtes te kunnen acteren. Of bijv. spelers als Narsingh, die ook in de wat grotere ruimtes vaak niet de techniek bezaten om onder enige vorm van druk een juiste (vervolg)actie te kunnen maken. Bij Mauro is dat bij beide in ieder geval niet het geval. Anderzijds, of het nou acteren in de iets kleinere of grotere ruimtes is of eventueel op een hoger tempo, de vaardigheid om een juiste actie te kunnen maken is natuurlijk niet louter afhankelijk van de variabele techniek. Ook handelingssnelheid en body orientation zijn twee belangrijke aspecten die een speler net dat beetje extra tijd en/of ruimte kunnen bieden om een succesvolle actie te maken. M.b.t. Mauro wordt het met name op dat eerste aspect interessant.

Voordat daar dieper op in gegaan wordt, is het wellicht handig om abstract te benoemen wat handelingssnelheid precies inhoudt. Als je handelingssnelheid zou moeten definiëren, is het simpelweg de tijd die een speler nodig zou moeten hebben om, vanaf de eerste aanname, een juiste en tevens succesvolle vervolgactie te kunnen maken. Dieper erop ingaand is handelingssnelheid in principe een begrip dat afhankelijk is van weer een aantal andere factoren. Enerzijds heeft dat te maken met technische capaciteiten, anderzijds spelen ook cognitieve vaardigheden een significante rol. O.a. kijkgedrag (het scannen, zien en het vergaren van informatie m.b.t. o.a. ruimtes op het veld) en inzicht (o.a. het vertalen van kijkgedrag tot oplossingen) spelen hierin een rol. Juist op die twee facetten ontstaan de vraagtekens m.b.t. het spel van Mauro tegen Sparta.

Het facet kijkgedrag, of in dit geval eerder het ontberen daaraan, komt duidelijk terug in onderstaand fragment. In minuut 63 vergeet Mauro, bij een ingooi voor PSV, om zich heen te kijken en heeft hij enkel oog voor ingooier en teamgenoot Hendrix. Nadat hij tweemaal toe wordt aangespeeld en zichzelf op de zijlijn technisch vaardig ontdoet van zijn tegenstander, leidt hij uiteindelijk toch balverlies. Een actie uit de categorie "kappen, draaien, kappen, vastlopen, repeat", zoals de eerder geciteerde uitspraak van forumlid Heissenberrug luidt. Wat opvalt, is dat tot tweemaal toe Mauro Junior de vrije ruimte in de as bij o.a. Adrian Fein nooit heeft gezien. Nadat hij zichzelf in eerste instantie alleraardigst vrijkapt op de zijlijn, zou juist een pass richting een ploeggenoot in die ruimte de enige en juiste oplossing moeten zijn.



Een ander karakteristerend moment hiervoor treedt aan het begin van de wedstrijd in minuut 9 op. Weliswaar leidt Mauro geen balverlies (sterker nog, hij komt niet eens aan de bal), het gebrek aan kijkgedrag wordt toch nadrukkelijk zichtbaar. Na een succesvolle antagonistische wisselwerking tussen Götze en Zahavi (de een gaat diep, terwijl de ander zich laat uitzakken), komt een passinglijn richting Zahavi vrij tussen de linies. Typerend is dat Mauro enkel oog heeft voor Baumgartl, die de bal op dat moment aan de voet heeft, en niet voor wat er om hem heen gebeurd. Mauro heeft bijv. de wisselwerking tussen Zahavi en Götze nooit gezien, resultererend in het feit dat nadat Baumgartl een goede pass geeft op Zahavi, die laatstgenoemde en Mauro opeens in precies dezelfde zone op het veld staan. Mauro beperkt daardoor de ruimte, terwijl hij, indien hij wel had gescand, met een tegenstrijdige- of eventuele diepteloopactie meer ruimte had kunnen creëren voor Zahavi. Ook in een theoretische situatie waarin Mauro wel aangespeeld zou worden, heeft hij de vrij ruimte bij gelegenheids rechtsback Jordan Teze, de beste afspeeloptie die met max. twee balcontacten benut moet worden, nooit gezien.

Afbeelding

Het zijn kleine maar simpele details die momenteel Mauro, en daarbij ook PSV, in wedstrijden opbreken. Daar waar hij, zowel onder Cocu als onder Wormuth, regelmatig als klassieke tien met vrijheid werd opgesteld, heeft hij in het systeem van Schmidt als 'halftien' een positie die meer discipline vergt. Dat leidt er o.a. toe dat hij frequent in de halfspaces komt te spelen, maar ook frequenter in de kleinere ruimtes waar juist een extra seconde het verschil is tussen progressie of stagnatie van de bal. De kanttekening is wel dat de halftienen binnen die ruimtes mogen zwerven om dynamiek te creëren en daarbij dus zo effectief mogelijk te kunnen zijn. Desalniettemin lijkt Mauro Junior tot op heden structureel die extra secondes nodig te hebben.

Daarbij speelt ook een eerder benoemde factor genaamd inzicht een rol. Het toepassen van kijkgedrag, i.e. het scannen en vergaren van ruimtes en informatie, betekend natuurlijk niet dat het ook tot een juiste oplossing leidt. Vergelijk het bijvoorbeeld met leren van stof voor een bepaald vak. Je kunt de kennis van theorie wel bezitten, maar als je het uiteindelijk niet in de praktijk kan vertalen, dan heb je er natuurlijk onder de streep niet veel aan. Dat principe is ook toepasbaar in voetbal: veel spelers zien het wel, maar kunnen het in hun hoofd niet (snel genoeg) vertalen tot een juiste oplossing. Onderstaand moment is daarvoor typerend bij Mauro Junior. Hij draait open na een pass van Rosario, maar geeft vervolgens niet de logische steekpass op de diepgaande Jordan Teze, daar waar spelmakers en concurrenten Götze en Ihattaren dat hoogstwaarschijnlijk wel hadden gedaan. Mauro daarentegen maakt een extra balcontact, waardoor de passinglijn verloren gaat (een voorbeeld van het verschil tussen het wel/niet nodig hebben van die extra seconde). Twee balcontacten later leidt Mauro en daarbij PSV balverlies en gaat een op het oog kansrijke situatie verloren.

Afbeelding

Het is overduidelijk dat het momenteel 21 jarige talent niet in zijn beste periode zit bij PSV. Ook de statistieken lijken dat te onderstrepen. Daar waar hij het in de voorbereiding als gelegenheids linksback alleraardigst deed, lijkt hij momenteel als wisselspeler slechts een nuttig werkpaard te zijn en niet een mogelijke gamechanger die, nadat de meeste spelers uitgeblust zijn, toch nog even de voetballiefhebber naar het puntje van de stoel kan brengen, zoals destijds in de periode onder Cocu. Zowel voor Schmidt als Mauro Junior is het positief dat hij vanaf dag 1 de spelprincipes en visie, met name het drukzetten en pressing spel, ontarmt en adequaat onder de knie heeft. Dat maakt hem, in een tot op heden overvol programma met veel door corona geteisterde spelers, een hele nuttige speler. Maar wilt Mauro op termijn zijn belofte van Braziliaans talent alsnog in kunnen lossen, dan zal het beter moeten. Zowel Mauro en Schmidt zullen dat ongetwijfeld weten en ik ben benieuwd of we op termijn weer eens eindelijk dat beetje 'joga bonita' onder de periode van Cocu terug zullen zien. Last but not least zal ook Schmidt daarbij gebaat zijn, gezien hij met een overdruk programma, nog eventuele toekomstige corona gevallen en een aantal kwakkelende aanvallers (vorm en conditie) toch genoeg spelers achter de hand zal willen hebben die impact kunnen creëren, zodra ze in het veld komen.

Statistieken:
Afbeelding
Stats zijn gepresenteerd per 90 min.
(De xA en xG van Mauro van het seizoen 17/18 is niet gevonden)

Bronnen:
[1]. https://www.vi.nl/pro/overig/mauro-juni ... ogo-bonito

(Alle cijfers en statistieken in die in dit artikel gebruikt zijn, zijn afkomstig van Whoscored. Behalve de xA en de xG, die zijn verkregen via tussendelinies)

https://www.whoscored.com/
https://www.tussendelinies.nl/data-dashboard/