Mo Ihattaren: groeibriljant zonder groeispurt

11 feb 2021
5 Reacties
5 Gemiddelde waardering
991 Bekijken

Geplaats op:
Aanpassingen:
2 ( Bekijk alle aanpassingen)
Reacties:
5
Gemiddelde waardering:
5 (3 ratings)
Bekijken:
991 keer bekeken
Categorieën:
Analyses
Dat Ihattaren enorm veel talent heeft, is wel duidelijk. Zelfs een blind persoon met brilsterkte +20 zou dat nog zien.

Zo'n paar weken terug plaatste onze Prediction League maestro Thijs85 een open brief aan Mohamed Ihattaren. De essentie? Betover ons, fans en voetballiefhebbers, en ook voornamelijk jezelf, de prachtige talentvolle voetballer Mohamed Ihattaren, met het voetbalplezier dat jij meer dan iedereen in je hebt. Het is een veelbesproken topic, deels gevoed door de stilte omtrent de contractuele situatie, dat uitgerekend na een gitzwart jaar van fysieke en mentale tegenslag boven komt drijven en Ihattaren daarmee andermaal, op een wellicht ongewenste manier, in de spotlight drijft. De prestaties van het door iedereen bewierookte supertalent blijven namelijk uit en daarmee nemen anderzijds de twijfels, het gemor en de kritische noten alleen maar toe. Is Ihattaren namelijk wel zo goed als de kwaliteiten die men hem toedient? En is Ihattaren eigenlijk wel een Roger Schmidt "füllgassfußall spieler"?

Achtergrond
Mohamed-Amine Ihattaren, afgekort Mo, is een linksbenige aanvallende middenvelder geboren in Utrecht op 12 februari 2002. Op zevenjarige leeftijd begint hij met voetballen bij zijn lokale club SV Houten. Hoewel hij in eerste instantie te laat was met inschrijven, wist hij na een proeftraining de trainers toch dusdanig te overtuigen om alsnog in datzelfde jaar zijn debuut te kunnen maken in het lokale blauw-wit. Toeval of niet, nog geen jaar later wordt hij gescout en speelt hij op de Herdgang in de eigenjeugdopleiding van PSV. [1] In vrijwel al zijn teams, vaak met en tegen spelers en tegenstanders van hogere leeftijdscategorieën, steekt hij er kwalitatief gezien met kop en schouders bovenuit. Ook op nationaal vlak geldt hij om die redenen als een van de meest talentvolle spelers binnen zijn lichting. Het is dan ook duidelijk dat Mohamed-Amine Ihattaren er eentje is om in de gaten voor de toekomst. Maar wat vooral opvalt buiten zijn talent aan de bal, is de flair, het gogme en de technische frivooltjes die je op de meest onvoorspelbare momenten naar het puntje van je stoel kunnen brengen. In de halve finale van het EK-O17 komt het aan de pas tot een beslissende strafschoppen serie. Het is Ihattaren die in de strafschoppenreeks de 2e penalty benut met uitgerekend een fantastische panenka. Nog geen drie dagen later geeft hij in de finale een fantastische assist met buitenkant voet op Ajax spits Brian Brobbey, waarna hij het een aantal maanden later in de youth-league met toenmalig PSV O19 tegen Barcelona O19 op fenomenale wijze nog eens dunnetjes overtreft. Ihattaren is speciaal.

(Assist van Ihattaren in de youth-league op collega en huidig teamgenoot Yorbe Vertessen)
Over de technische capaciteiten van de jonge florerende Ihattaren bestaat dan ook geen enkele twijfel. I.c.m. een hoge handelingssnelheid maakt hem dat op deze leeftijd al een heel interessant prospect die in potentie een heel hoog niveau kan gaan halen. In de afgelopen weken gaat het op dit forum echter vaak over de prestaties van Ihattaren, hetgeen wat zowel onbewust als bewust in discussies door menigeen aan het label toptalent gekoppeld wordt. Naarmate in het afgelopen jaar dat eerste aspect meer en meer uitblijft, zal logischerwijs dat tweede aspect anderzijds meer en meer ter discussie komen te staan. Het paradoxale daaraan is dat het status toptalent afhankelijk is en bepaald wordt op basis van potentie en dat potentie daarin weer geheel onafhankelijk is van prestaties. Betere prestaties zijn over het algemeen inherent aan een betere ontwikkeling, hetgeen wat iemand kwalitatief gezien dichterbij een, van een per persoon verschillend, maximum gaat brengen (bereiken van potentie). Daarmee valt dus te concluderen dat prestaties een belangrijke noemer zijn tot vervullen van iemands potentie, maar dat het an sich niet zoveel hoeft te zeggen tot waar die lat nou precies rijkt. Een illustrerend voorbeeld daarvan is onderstaande fragment uit de wedstrijd tegen RKC, een wedstrijd waarin Ihattaren zelf niet goed speelde, maar tegelijkertijd in slechts één moment zijn pure klasse en potentie verraadt. In een tijdsbestek van minder dan 3 seconden kapt hij onder druk twee spelers uit en geeft hij een fantastische diagonale crosspass over circa 40 meter tot op de millimeter nauwkeurig. Niet veel spelers zijn daar toe in staat. Mohamed Ihattaren wel.

(Individuele actie van Mohamed Ihattaren vs RKC)
Verschil tussen zijn nieuwe en oude positie
Tegelijkertijd roept bovenstaand fragment bij mij tenminste ook direct een aantal vragen op. Bijvoorbeeld als Ihattaren wel degelijk deze kwaliteiten heeft, waarom zien we die dan eigenlijk zo weinig? Om het antwoord daarop te vinden, is het allereerst handig om twee dingen even goed vast te stellen. Namelijk wat is het verschil tussen zijn positie vorig jaar onder van Bommel en dit jaar onder Schmidt en wat zijn de verwachtingen rondom de huidige positie waarop Ihattaren momenteel speelt. Om het verschil aan te duiden m.b.t. de eerste vraag is het antwoord het meest duidelijk te visualiseren door beide heatmaps van afgelopen seizoen onder van Bommel en dit jaar onder Schmidt te vergelijken.

Afbeelding (Heatmaps van Ihattaren van het seizoen 19/20 en 20/21) [2]
Het meest interessante en opvallende verschil tussen beide heatmaps is het verschil in dichtheid in de as, specifiek de zone loodrecht onder halve cirkel van het zestienmeter gebied. In het voetbal wordt die zone ook wel zone 14 genoemd. Zone 14 staat bekend als een van de ruimtes die eenmaal gepenetreerd vaak leidt tot het creëren van grote kansen. Uit onderzoeken in de periode tussen de wereldkampioenschappen van 1998 en 2002 bleek dan ook onder meer dat succesvolle teams vaker zone 14 bereiken, vanaf daar vaker vooruit spelen en dat dit logischerwijs vaker leidt tot schoten op doel. [3] Zowel in het spel van Schmidt als in het spel van Van Bommel is die zone belangrijk, enkel wordt hij vanuit andere tactische en positionele uitgangspunten bespeeld. Van Bommel speelde in zijn systeem steen vast met de uitgangspunten van een redelijk klassieke nr. 10. In het eerste half jaar was dit Pereiro, later afwisselend Ihattaren en Bergwijn. Onder Schmidt wordt dat anders in gevuld, in dit geval door de positie van de twee halftienen. In een eerder geposte analyse m.b.t. dynamiek en halfspaces wordt duidelijk dat, afhankelijk van het positioneren van de backs i.c.m. beide spitsen, er ruimtes liggen voor beide halftienen om te gaan zwerven om dergelijke ruimtes te exploiteren (zone 14, halfspaces, etc.). [4] Daarnaast heeft, afhankelijk van waar de bal is, de halftien aan de contrakant vaak de opdracht om zich meer in de as in dergelijke ruimtes te positioneren. Het grote verschil t.o.v. van Bommel zit hem echter in het feit dat de initiële positie niet vanuit de as is maar frequenter vanuit de flank.

Afbeelding (Touch- en passingmap van Mohamed Ihattaren over het seizoen 20/21) [5]
Dit valt duidelijk te zien in bovenstaande touch- en passingmaps die van toepassing zijn op het huidige seizoen van Ihattaren. Zijn balcontacten liggen voornamelijk in the halfspaces en op de flank, terwijl ook de meeste passes vanuit die regionen verstuurd worden. Dat Ihattaren zijn initiële positie nu meer op de flank ligt is an sich geen probleem. Het bijeffect dat echter kan ontstaan en hetgeen wat Ihattaren nu met regelmaat ondervindt, is het feit dat hij zowel aan als zonder bal vaker geïsoleerd staat t.o.v. de ruimtes en zones die hij vorig jaar bespeelde en in dit geval daardoor vaker onttrokken wordt van het spel en ruimtes waar een speler met zijn specifieke kwaliteiten gevaarlijk kan zijn. Dit valt ook grotendeels wel terug te zien in de statistieken. Zijn deep completions per 90 min (a non-cross Pass that is targeted to the zone within 20 meters of the opponent's goal. [6]) zijn significant gedaald, terwijl ook zijn xA per 90 min momenteel lager ligt t.o.v. vorig seizoen. [7]

Afbeelding (Situaties waarin Ihattaren zonder bal geïsoleerd staat van het spel)
Afbeelding (Situaties waarin Ihattaren aan de bal geïsoleerd staat)
De kanttekening/nuance die echter gezet moet worden, is dat bovenstaande illustraties slechts momentopnames zijn gedurende wedstrijden die inherent aan de speelstijl van Schmidt zijn, maar die uiteindelijk voor een type speler als Ihattaren per definitie niet per se belemmerend hoeven te zijn. Schmidt vult over het algemeen één v/d twee halftien posities altijd wel in met een speler die de kwaliteiten en de capaciteiten bezit om de rol van spelmaker in te vullen. Bij Salzburg deed hij dat bijvoorbeeld met Kampl, bij Leverkussen deed hij dat vaak met Brandt of Çalhanoğlu, terwijl hij nu bij PSV dat voor de winterstop ook vrij specifiek met Götze deed. Dat is geruststellend voor een (enigszins) vergelijkbare speler als Ihattaren en het is dan ook meer dan logisch dat Schmidt in zijn systeem mogelijkheden wilt vinden om die twee halftienen vrij te krijgen en te benutten. Het feit dat een significant aantal touches van Ihattaren in de halfspaces liggen onderstreept dat. Tegelijkertijd brengt het vrij krijgen en vinden van de halftienen anderzijds voor de desbetreffende spelers ook verantwoordelijkheden met zich mee, hetgeen waarbij we aankomen bij de tweede eerder belangrijk gestelde vraag in de zoektocht naar ons antwoord: wat zijn nou eigenlijk de verwachtingen omtrent de positie van Ihattaren?

Takenpakket van een halftien
Onder van Bommel had de nr. 10 de opdracht om tussen de linies aangespeeld te worden om vervolgens spelers weg te steken in de diepte, de spits te bedienen of het spel te verleggen naar backs en vleugelspelers op de flank. De nr. 10 was de spelverdeler en in dat opzicht misschien wel de levensader voor de ploeg. Aan de bal is die opdracht voor een halftien als Ihattaren in het spel van Schmidt niet per se heel anders. Met een controleurs duo achter hem en twee aan de bal sterke centerbacks heeft PSV vier redelijk tot goede distribuerende spelers die de bal progressie kunnen laten maken over het veld richting de aanvallers. Met een speler als Ihattaren die vervolgens tussen de linies het spel kan uitzetten en aanvallers en lopende mensen in stelling kan brengen, is dat recept in theorie niet veel veranderd. Wat er wel anders is en er in dit geval is bij gekomen, is het feit dat de halftienen in het systeem van Schmidt ook een stuk dynamiek en diepgang moeten creëren, terwijl dat bij van Bommel vaak vooral door de flankspelers en de backs gedaan moesten worden. Het systeem van Schmidt teert daarmee zowel defensief als offensief op veel beweging zonder bal en het maken van de zogenaamde vuile loopjes zijn daarin gewoon cruciaal. Dit valt misschien nog wel het beste uit te leggen door een vergelijking te maken met Ihattaren's collega en concurrent Mario Götze. Net als Ihattaren ondervindt ook Götze het feit dat hij gedurende momenten in wedstrijden geïsoleerd staat van het spel. Desalniettemin lijkt dit weinig invloed te hebben op zijn spel en betrokkenheid bij de ploeg. Als er namelijk binnen PSV één speler is die, op het moment dat hij speelt, nadrukkelijk zijn stempel op de ploeg drukt, dan is dat Götze wel. Op het moment dat hij de mogelijkheid krijgt om te gaan "zwerven", is hij structureel in beweging en bezig met het scannen van ruimtes. Met dat eerste creëert hij zowel voor zichzelf als voor anderen ruimtes, terwijl hij met dat tweede aspect informatie vergaart m.b.t. het exploiteren van die desbetreffende ruimtes. Op intuïtie kiest hij vervolgens heel goed zijn momenten, waardoor hij met zijn technische kwaliteiten en inzicht het verschil kan maken zodra hij aan de bal komt.

Voor Ihattaren ligt er op dat vlak een enorme mogelijkheid tot progressie. Hij is wel degelijk bezig met scannen en vergaren van informatie en ruimtes. Dat is een van de voornaamste redenen waarom zijn handelingssnelheid ook zo hoog ligt. Alleen hij beweegt te weinig zonder bal. In het possessiespel valt op dat Ihattaren te vaak stil staat en niet intuïtief op zoekt gaat naar ruimte. Hiermee creëert hij dus niet alleen voor zichzelf minder ruimte, maar vaak ook voor zijn medespelers. In potentie liggen daar mogelijkheden tot groei voor PSV, zeker omdat Schmidt op rechts met Dumfries een back heeft die ijzersterk is in het penetreren van openliggende ruimtes op de flank, terwijl het spitsenduo ook een goed gevoel voor diepgang heeft.

(Gebrek aan beweging zonder bal bij Ihattaren)
Dit valt ook terug te refereren op het gebrek aan diepgang wat Ihattaren vaak heeft. An sich hoeft dat voor PSV zijnde geen probleem te zijn afhankelijk van de overige spelers op het veld. Zo verzorgt Gakpo veel diepgang vanuit de halftien positie, terwijl Malen, Madueke en Zahavi dat ook kunnen vanuit de spitspositie. Desalniettemin levert het soms wel stagnatie van de bal op. Onderstaand moment uit de wedstrijd tegen RKC is daar een voorbeeld van. Ihattaren komt vrij tussen de linies na een goede pass van Rosario, waardoor op rechts een 2 vs 2 situatie ontstaat. Hoewel het wachten en vervolgens wegsteken in de ruimte achter de back van RKC met een lopende Dumfries een aardige optie lijkt, kost dat in de praktijk waarschijnlijk teveel tijd i.v.m. de afstand die Dumfries nog moet overbruggen. De kans is groot dat de ruimte voor Dumfries om te penetreren daardoor te klein wordt, evenals Ihattaren met een man in zijn rug te weinig ruimte heeft om zoveel tijd te kunnen nemen. Gezien Ihattaren echter wel degelijk een beetje afstand heeft t.o.v. zijn directe tegenstander, Dumfries veel ruimte heeft en er ook wel degelijk ruimte achter de laatste linie en in dit geval specifiek achter de back ligt (wit gearceerde gebied), lijkt een simpele een-twee met Dumfries waarbij Ihattaren diepte zoekt in de gearceerde ruimte de beste keus in dit geval. Hierdoor wordt of Ihattaren in diepte aan gespeeld, waarmee hij in een kansrijke positie komt om iets te creëren, of Ihattaren creëert, op zijn initiële positie in dit screenshot, ruimte voor andere spelers (bijv. Zahavi of Teze) die Dumfries kan inspelen, waardoor de bal rond blijft gaan en je tempo behoudt. Het is een voorbeeld van een combinatie van vuile loopjes, diepgang en intuïtie, datgene wat bij Ihattaren momenteel nog echt ontbeert. Tegelijkertijd moet er wel aan toegevoegd worden dat Ihattaren inmiddels vaker diepgang verzorgt t.o.v. vroeger. Dat is een ontwikkeling die verder doorgetrokken moet worden om een completere speler te worden.

Afbeelding (Gebrek aan diepgang en herkennen van ruimtes)
Tot op heden hebben we het bij de beschrijving van het takenpakket van een halftien voornamelijk gehad over wat de desbetreffende spelers moeten bijdragen in het possessiespel onder Schmidt. Een andere belangrijke factor, hetgeen waar het nadrukkelijk aan het begin van het seizoen over ging is het pressingspel, oftewel de structuur op het moment dat de ploeg de bal niet heeft. Ook daarin liggen belangrijke taken voor de halftienen verscholen. Zij zijn van cruciaal belang bij het dichthouden van de as en bij het kantelen van de ploeg, zodra de bal naar de zijkant verplaatst wordt. Door middel van het trekken van korte sprintjes moeten zij druk leveren op de bal en/of passinglijnen eruit halen, zodat de bal veroverd kan worden. Intensiteit is daarbij cruciaal.

(Voorbeeld van korte sprintjes van een halftien m.b.t. het pressingspel)
In het begin van het seizoen was dit nogal een hot topic, vaak samenhangend met onderwerp Ihattaren. Vooraf was sowieso de vraag of Ihattaren wel een pressingspeler is, hetgeen wat zelfs onlangs openlijk nog eens betwist werd door PSV VI watcher Marco Timmer in Voetbal International live, terwijl anderzijds Ihattaren ook gedurende lange tijd totaal niet fit oogde. Het beeld van de wedstrijd tegen Heracles-uit was daarvoor het meest treffend met een totaal niet fit over het veld hobbelende Ihattaren die geen ene centimeter teveel zette. Hoewel dat beeld ongetwijfeld nog vaak zal doorschemeren in het achterhoofd van veel mensen zodra het over het pressingspel i.c.m. Ihattaren gaat, is de realiteit dat Ihattaren daarin inmiddels wel significante stappen heeft gezet. Hij legt na de winterstop op dat vlak veel meer intensiteit in zijn spel, hij maakt meer vuile loopjes en hij lijkt meer betrokken te zijn bij het veroveren van de bal. O.a. bij de 0-2 bij Ajax-uit had hij een significant aandeel in de pressing voorafgaand aan het doelpunt door middel van zijn positiekiezen en daarmee het dwingen van een fatale pass richting Antony. Daarnaast lijkt hij ook steeds meer te gegenpressen, i.e. direct druk te zetten bij balverlies in de zone waar hij zich op dat moment bevindt. Zijn interceptions (0.5 per 90 min) en recoveries (4.3 per 90 min) zijn inmiddels ook vrijwel gelijk aan Gakpo en Madueke. [8]

(Voorbeeld van de vuile loopjes en korte sprintjes die Ihattaren inmiddels maakt in het pressingspel)
(Voorbeeld van het gegenpressen van Ihattaren direct na balverlies)
Rendement en decision making
Een ander veelbesproken onderwerp als het over Ihattaren gaat is rendement. In 1327 minuten (Eredivisie + Europa League) komt hij tot op heden slechts tot 2 goals en 1 assist, hetgeen wat overeenkomt met een betrokkenheid van eens per 442 minuten bij een goal in de vorm van aangever of afmaker. Dat zijn schrikbarende cijfers die ongelofelijk laag liggen en gewoon simpelweg niet horen bij een talent van het kaliber en potentieel als Ihattaren. Tegelijkertijd vallen die cijfers gek genoeg wel enigszins te verklaren. Zo schiet Ihattaren per 90 min in de Eredivisie ongeveer 2.8 keer. Dit resulteert in een xG van 0.23 per 90 min, hetgeen wat per individueel schot ongeveer overeenkomt met een xG van 0.09. Ter vergelijking, bij Mauro, Malen, Zahavi, Gakpo, Madueke en Götze liggen die waardes vrijwel allemaal significant hoger. De achterliggende reden voor deze cijfers is simpelweg het feit dat Ihattaren te weinig in kansrijke schietposities komt. Van de 2.8 schoten per 90 min zijn er namelijk gemiddeld 2.1 van buiten de zestien, 0.5 in de zestien en 0.2 in de zes meter. [9]

Afbeelding (Tabel met non-penalty xG/90 min en xG/non-penalty schot) [10]
Het feit dat Ihattaren te weinig in kansrijke posities komt, heeft meerdere redenen. Allereerst lijkt Ihattaren gewoon te weinig aan de bal te komen in zestienmeter. De kwantiteit van balcontacten in de zestien valt met een waarde van 3.3 per 90 min namelijk laag uit. Van de 7 aanvallers scoort dan ook alleen Mauro op dat gebied nog lager, terwijl rechtsback Denzel Dumfries opvallend genoeg significant hoger scoort. [8] Een andere reden is dat, als we kijken naar de touchmap eerder in deze analyse, de balcontacten van Ihattaren in de zestien ook vrijwel allemaal in posities zijn waarbij de hoek vaak redelijk klein is om te scoren. Het geeft aan dat Ihattaren ook op dit gebied moeite heeft met effectief ruimtes te vinden, iets wat ook deels weer te maken heeft met diepgang en beweging zonder bal. De meeste doelpunten in de zestien komen voort uit of een prachtige individuele actie of een loopactie/beweging die op waarde geschat wordt door een teamgenoot. Een speler die stilstaat, scoort zelden en is te makkelijk te verdedigen.

Een andere discutabele vraag is of het kiezen voor een afstandschot in een bepaalde situatie wel de juiste is. Een goed voorbeeld hiervan is terug te zien in de wedstrijd tegen Twente. Nadat Boscagli achterin goed zijn kopduel wint en Sangare de uitgezakte Ihattaren snel in een enorme ruimte tussen de linies bereikt, kan PSV met Ihattaren aan de bal enorm snel omschakelen. Uiteindelijk ontstaat onderstaande situatie, waarbij PSV op rechts een overtal heeft met Dumfries en Ihattaren en zowel Zahavi als Malen één op één staan in de laatste linie. Op het oog een enorm kansrijke situatie die, mits je het goed uitspeelt, vrijwel zeker een enorme kans moet opleveren. In dit geval loopt Ihattaren 2 sec door en kiest hij voor het schot, waarbij de xG een waarde van 0.07 had. Het bedienen van Malen, of beter nog Dumfries, was in dit geval een veel betere keuze geweest. Van de 2.8 schoten die Ihattaren per 90 min onderneemt zijn er 2.3 vanuit open-play. [9] Tussen die 2.3 schoten vanuit open-play zullen er ongetwijfeld meerdere van onderstaande gevallen tussen zitten, waarbij het kiezen voor een schot achteraf uiteindelijk niet de juiste keuze blijkt te zijn.

Afbeelding (Kansrijke situatie PSV waarin Ihattaren uiteindelijk een verkeerde keuze maakt)
Het gebrek aan correcte decision making is vaak iets wat je ziet terugkomen bij jonge aanvallers en heeft over het algemeen voor een deel ook te maken met ervaring en ontwikkeling. Het is iets waar ook Ihattaren stappen in moet zetten, gezien de keuzes die hij soms maakt in wedstrijden. Zo zijn er nog teveel momenten waarbij hij, net als in bovenstaand voorbeeld, voor een individuele actie of een dribbel kiest i.p.v. voor een logische steekpass. Deels creëert dat natuurlijk ook wel de flair en de onvoorspelbaarheid van de voetballer Ihattaren, maar het is anderzijds tot op heden ook de voornaamste reden dat zijn rendement zo laag ligt. In combinatie met eerder genoemde observaties, lijkt dat de voornaamste reden waarom Ihattaren tot op heden ook zo lastig tot het structureel creëren van echt grote kansen komt. Zo noteert hij in de wedstrijd tegen Twente een verlossende assist op zijn naam na een aardige individuele actie, terwijl het maken van de actie eigenlijk een foutieve keuze is. Dumfries maakt immers een loopactie in de diepte, waarna Ihattaren een individuele actie in precies dezelfde richting maakt. Uiteindelijk pakt dat goed uit door de individuele klasse van Donyell Malen, terwijl je eigenlijk netto niet veel opschiet met die actie.

Afbeelding (Situatie voorafgaand aan de 3-0 tegen Twente)
Conclusie
Dat Ihattaren enorm veel talent heeft, is wel duidelijk. Zelfs een blind persoon met brilsterkte +20 zou dat bij wijze van nog kunnen bevestigen. Het probleem zit hem alleen in het feit dat het hedendaagse voetbal tegenwoordig meer vraagt dan enkel flair en techniek. Toen Roger Schmidt van de zomer binnen kwam bij PSV had hij lovende woorden voor Ihattaren. Technisch en aan de bal kon Ihattaren weinig meer leren volgens de Duitse oefenmeester. Precies daarin schuilt de kern van de problemen waarmee Ihattaren momenteel worstelt, de ontwikkeling die hij moet gaan inzetten en de redenen waarom hij tot op heden nog niet voldoende uit de verf lijkt te komen. Wereldsterren als bijvoorbeeld Mané, Sane, Bernardo Silva, Sancho, De Bruyne en Modric blinken namelijk niet alleen aan maar ook zonder bal uit. Met Schmidt heeft Ihattaren daarin misschien wel de ideale oefenmeester. De ervaren Duitse trainer kent als geen ander de wetten van het moderne internationale topvoetbal, prefereert het ontwikkelen van talent en dwingt met zijn speelvisie en spelprincipes Ihattaren tot die specifieke ontwikkeling. Ihattaren op zijn beurt maakt dit seizoen wel degelijk een ontwikkeling op bepaalde facetten, terwijl hij anderzijds zoals aangekaart tot op heden vaak ook lijkt te worstelen met zijn nieuwe rol. PSV'er en fervent twitteraar Plattekar heeft dit gevisualiseerd in een plot, genaamd het platte point systeem, waarbij data van een specifieke speler wordt vergeleken met andere spelers op zijn positie in de eredivisie. Gebaseerd op dit plot, zijn jonge leeftijd en alle kennis die we hebben over de speler Ihattaren, kunnen we niks anders concluderen dat de speler Ihattaren een enorm interessant profiel is. Een potentieel groeibriljant, waarbij jammer genoeg tot op heden een groeispurt nog even uitblijft.


Afbeelding (Platte point systeem plot gemaakt door Plattekar van Ihattaren over het huidige en afgelopen seizoen) [7]
Bronnen en speciale vermeldingen
Allereerst een speciale vermelding naar Robin voor het maken van de touch- en passingmaps van Ihattaren. Dank daarvoor! Een link naar zijn twitterpage staat in de bronnenlijst. Check die zeker, gezien hij op dat account hele interessante plots en data levert omtrent de Eredivisie.

Daarnaast een speciale vermelding naar Plattekar voor het maken van zijn eigen gespecialiseerde platte point systeem plot. Ook dank daarvoor! Ook zijn twitterpage staat in de bronnenlijst. Check die ook zeker, mocht je meer van zulke interessante plots voorbij willen zien komen of gewoon lekker wilt lachen om zijn absoluut droge humor.

En als laatste een speciale mention naar forumlid Grasmat voor het andermaal maken van een voortreffelijke thumbnail!

Alle cijfers zijn verkregen van Whoscored, Footballcritic en Tussendelinies.

[1] https://www.ad.nl/utrecht/van-kanalenei ... ~a6a3d4ff/

[2] https://www.sofascore.com/player/mohamm ... ren/929633

Als je meer wilt weten/lezen over zone 14:
[3] https://www.voetbaltrainer.nl/2018/02/1 ... n-zone-14/

[4] blog/view/4/Halfspaces%252C+dynamiek+en+pressie

Twitter Robin:
[5] https://twitter.com/RobinWilhelmus

[6] https://dataglossary.wyscout.com/deep_c ... 's%20goal.

Twitter Plattekar:
[7] https://twitter.com/Plattekar/status/13 ... 26336?s=20

Wie is er online

In totaal zijn er 8 gebruikers online :: 1 geregistreerd, 3 verborgen en 4 gasten

Het grootste aantal gebruikers online was 238 op 18 feb 2021, 19:49

Geregistreerde gebruikers: Manolev25

Statistieken

Aantal berichten 71259 • Aantal onderwerpen 309 • Aantal leden 623 • Ons nieuwste lid is Rikkert1234